یه شعر کوچیک

بر افكند اي صنم ابر بهشتي

زمين را خلعت ارديبهشتي

بهشت عدن را گلزار ماند

درخت آراسته حور بهشتي
زمين بر سان خون آلوده ديبا 

 هوا بر سان نيل اندوده وشتي
به طعم نوش گشته چشمه آب

 به رنگ ديده آهوي دشتي
جهان طاوس گونه شد به ديدار

  به جايي نرمي و جايي درشتي

 ز گل بوي گلاب آيد بدان سان

كه پنداري گل اندر گل سرشتي